“Natuurlijk niet!” Ik hoor het je denken. Volgens de biologische definitie heb je gelijk en zijn stenen geen levende organismen. Toch groeien ze, vergaan ze op den duur en communiceren ze met wie er voor open staat. Nee, ik vertel mijn stenen niet hoe mijn werkdag was of wat ik heb gegeten. Is het je wel eens overkomen dat je in een stenenwinkel loopt en dat een steen je aanspreekt? “Hey! Hey meisje, pssst ja jij daar!” Oké, alle gekheid op een stokje, ik bedoel natuurlijk figuurlijk aangesproken, of beter gezegd aangetrokken. Is dit een vorm van communicatie vanuit de steen of is dit je eigen intuïtie?

Communicatie zou het sterkste punt zijn van de mens. Het punt waarin wij ons onderscheiden van alle andere levende organismen. Alleen zijn wij door de jaren heen vergeten om op ons gevoel af te gaan, naar onze intuïtie te luisteren en ons zesde zintuig te gebruiken. Onze westerse rationele objectiviteit heeft ons onze spirituele kracht doen laten vergeten. Vroeger was het enige dat we hadden ons gevoel en daar vertrouwden we zonder twijfel op. Vandaag de dag word je dan spiritueel genoemd. 

Wij mensen bepalen of iets leeft door het te vergelijken met ons zelf. Kunnen we er mee communiceren? Toont het emoties zoals wij dat doen? Reageert het op dezelfde manier op prikkels zoals wij dat doen? Over een dier twijfelen we niet. Dat leeft, al denken sommige mensen dat dieren geen pijn voelen omdat sommige soorten anders reageren op pijnprikkels dan wij. Neem een vis, vissers zeggen altijd dat ze de vis geen pijn doen? Dit baseren ze op het feit dat een vis niet schreeuwt van de pijn. Ik kan je vertellen, als ze dat zouden doen dan zou niemand meer voor zijn/haar rust gaan vissen. Planten, leven ook, ze groeien, bloeien en sterven. (Dit laatste heb ik in mijn studententijd herhaaldelijk meegemaakt. R.I.P.). Ook planten geven voor ons geen herkenbaar teken van pijn waardoor sommigen ook vinden dat een plant niet leeft, of minder bestaansrecht zou hebben dan de mens. kortom: er is zo veel dat wij niet weten, het wil niet zeggen dat als iets niet bewezen is het niet waar is.

Alles om ons heen ademt energie, ook Edelstenen, Kristallen en Mineralen. Of het nou volgens een vaste definitie leeft of niet. Beoordeel zelf, op je eigen intuïtie en creëer zelf je eigen waarheid. Ieder individu is anders en dat moeten we juist koesteren. Dus ook waar wij in geloven kan en mag voor iedereen verschillen.

R.I.P. Steen

Edelstenen, Kristallen en Mineralen ontstaan, groeien en hebben hun eigen energie. Net als alles in het leven, zijn ook deze wonderen van moeder natuur vergankelijk. Ik heb ooit eens gelezen dat als de energie de steen verlaten heeft of de steen niet meer ‘leeft’ (net wat jouw waarheid is) je het terug kunt geven aan de natuur. De steen is daar tenslotte ook ontstaan. Begraaf het ergens onder een laagje aarde en bedank het voor alles wat het voor je heeft gedaan. Ik vind het prachtig!